Make your own free website on Tripod.com
T.A.A.R.T.
Englishenglish version
Nederlandsnederlandse versie
Vers
T.A.A.R.T. ArchiefArchief
Discussie, schelden, recepten etc.Laat van je horen!!
LinksLinks

 

INTERVIEW UIT ACTIEBLAD RAVAGE, DECEMBER 1998

DE TAARTINGBEWEGING GROEIT


    Ravage, wellicht de grondlegger van de 'taartingen' (het smijten van taarten naar vooraanstaandelieden), kreeg de rechten voor de publicatie van een exclusief verhaal van een van de actievoerders van TAART. Het woord is aan Suzanne, een uitstekende kokkin uit Leiden, die wel toekomst ziet in de Nederlandse taartingbeweging.


    Op de avond van 2 december heeft de actiegroep Tegen Autoritaire Anti Revolutionaire Types (TAART dus) toegeslagen. Het was de voormalig VVD-partijleider Bolkestein die, tijdens een lezing in het academiegebouw van de Universiteit van Leiden, hiervan het slachtoffer werd. De eerste zelfgebakken veganistische taart die hij ontving was gericht 'tegen het vrije marktfundamentalisme', de tweede uit dank 'namens de slachtoffers van het neoliberalisme' en de laatste onder het mom 'wie zoet is krijgt lekkers, wie rechts is een taart!'.


    Vanille-banaan

    ,,We waren geïnspireerd geraakt door de recente acties van de 'Biotic Baking Brigade' en kwamen op het idee om een project op te zetten om ook in Nederland de taart te introduceren als middel voor directe actie. Ons enthousiasme resulteerde in de werpgroep TAART en diens eerste actie: een vanille-banaan taart tegen het hoofd van Bolkestein. Maar voor dat we onze actie deden, gingen er de noodzakelijk voorbereidingen aan vooraf. Als beginnende actiegroep moesten we eerst het een en ander vormgeven aan het project.

    We besloten dat we onze taarten zullen richten op personen uit de politiek en het bedrijfsleven die op het moment van de actie in de actualiteit staan. Dit omdat de actie dan niet zomaar uit de lucht komt vallen. Een goed en duidelijk persbericht is heel belangrijk, de inhoud ervan zal gaan over de actuele gebeurtenis rond de getaarte persoon en van daar uit zullen we verbanden leggen naar een omvattender verhaal. We plaatsen het in een breder kader zodat onze achterliggende ideeën en doelen duidelijk zijn.


    Tevens is het belangrijk om tijdens het gooien van de taart een korte, veelzeggende leus te roepen, die wordt namelijk snel overgenomen door de media (zet de leuzen ook in het persbericht). Tijdens de actie is het belangrijk dat er pers aanwezig is, zo niet dan kan je de pers uitnodigen, of zelf foto's of video-opnames maken. Onze 'wapens' zullen we zelf maken en zijn veganistisch en (grotendeels) biologisch van aard.


    Nadat we een prikbord hadden gemaakt met hoofden van verschillende doelwitten, was het vooral goed opletten tot er zich een geschikte situatie voordeed. Al snel was het zover, Bolkestein kwam naar Leiden! Het was nog nooit zo leuk om taarten te bakken, met het idee dat die in het gezicht van Bolkestein terecht zouden komen. Nadat we het persbericht geschreven hadden en alle praktische dingen waren doorgesproken (bijv. wie gooit de taarten, hoe neem je ongezien een taart mee, wie maakt foto's) was het zover.


    Bolkestein gaf een lezing in een universiteitsgebouw. Met enige tussenliggende tijd gingen de drie taartgooiers alleen de zaal binnen, om daar plaats te nemen op een strategische plek, de taarten verstopt in een plastic tas. Terwijl Bolkestein voor zijn nietsvermoedende publiek zijn lezing begon, werden de taartgooiers steeds zenuwachtiger. Na een paar minuten begon taartgooier nummer 1 wat met zijn plastic tas te ritselen, tot ergernis van wat bezoekers om hem heen. Zodra hij opstond wisten de andere taartgooiers dat het moment surprime dáá was. Nog meer zenuwen.


    De eerste taartgooier liep rustig op meneer Frits af en vertelde hem dat hij een vrijhandelsfundamentalist was, waarna hij hem de taart in het gezicht duwde. De twee andere taarten volgden snel, ook allebei raak; het maakte een lekker klef en smakkend geluid. Het werd vervolgens erg rumoerig in de zaal, het publiek begon te schelden, sommigen te klappen. De taartgooiers konden vrij gemakkelijk de zaal verlaten, terwijl Bolkestein de slagroomresten uit zijn gezicht wreef. Eenmaal buiten zorgde de gedachte aan het getaarte doelwit en de adrenaline die daarbij was vrijgekomen voor een aangenaam gevoel.


    Daarna had de werpgroep TAART nog veel te doen. Het persbericht moest gefaxt worden naar zoveel mogelijk media (regionaal, landelijk, radio, tv, geschreven media). En vooral de dag erna veel pers te woord staan. De publiciteit die aan een taarting gegeven wordt, is een belangrijk aandachtspunt. De media zijn er erg in geïnteresseerd waardoor je dus veel mensen kunt bereiken met je politieke ideeën. Of de media geïnteresseerd waren in de achterliggende redenen van deactie, kun je je afvragen. In ieder geval hebben ze er bij deze eerste taarting niet veel aandacht aanbesteed.


    Het is interessant om bij volgende acties uit te zoeken wanneer ze wel op de achterliggende ideeëningaan en wat je invloed als actiegroep daarop kan zijn. Ik denk zelf dat je nooit helemaal op demedia moet vertrouwen, en dat je doel niet alleen maar moet zijn om andere mensen je politiekeideeën duidelijk te maken. Je doet het ook omdat je zelf vindt dat het goed is, dat verzet nodig is!De werpgroep TAART heeft in ieder geval de smaak te pakken. Gooi ook eens een taart!''

    Voordelen

    ,,Een taart gooien in iemands gezicht blijkt een bijzonder effectief actiemiddel'', vertelt Jos vanTAART. ,,Het is een actie waar weinig mensen voor nodig zijn, het vergt geringe voorbereidingstijden kan in zeer korte tijd worden uitgevoerd, het oogt spectaculair waardoor de aandacht van demedia is gegarandeerd, mensen willen weten waarom er een taart wordt gegooid, het doelwit staatvoor gek met name als hij of zij agressief reageert. Tot slot heeft de actievorm voor de actievoerdersgeen ernstige juridische consequenties.''


    Jos: ,,Dit in aanmerking genomen besloten we om taartingen als aanvullend actiemiddel te gebruikenbij de dingen waar we al mee bezig zijn: we richten ons voornamelijk tegen de globalisering van deeconomie, en juist vooraanstaande personen binnen dit proces van globalisering zijn bijzondergeschikt om een taart in ontvangst te nemen. Vaak worden zij omringd door een aura van fatsoen endegelijkheid die zo in tegenstelling is met de kwalijke ideeën die ze uitdragen. Vaak ook zijn dezepersonen niet bekend bij het 'brede publiek' -vooral wanneer zij uit het bedrijfsleven komen- terwijlze wel invloedrijk zijn.''


    ,,Door een taart in hun gezicht te drukken doorbreek je ten eerste hun fatsoenlijke imago. Tentweede haal je ze uit de anonimiteit daar iedereen immers wel wil weten waarom die taart gegooidis. Het is hierbij belangrijk het verhaal van het 'slachtoffer' te koppelen aan het economisch/politiekeproces waarvan ze deel uitmaken, om niet de indruk te wekken dat het slechts enkele bad guys zijndie verantwoordelijk zijn voor alle ellende op aarde. Er zullen altijd weer nieuwe klootzakkenopstaan die om een taart vragen, dus gaat het in wezen niet eens zozeer om henzelf, waar om wat zevertegenwoordigen.''



    TAARTEN BLIJVEN VLIEGEN IN CALIFORNIA


    De Bionic Baking Brigade (BBB) in Amerika heeft op 23 november opnieuw drie slachtoffers aande lijst toegevoegd. Eerst werden na een persconferentie een directielid van chemiegigant Novartis(Douglas G. Watson) en de rector van de universiteit van California bestookt. De rector kreegslechts een schampschot (wat spatjes slagroom), maar Watson kreeg de pompoentaart middentussen de kaken. De twee taartgooiers werden gearresteerd en weer vrijgelaten met een proces inhet verschiet.
    De universiteit had zojuist aangekondigd dat ze een samenwerkingscontract had gesloten metNovartis over onderzoek op het gebied van biotechnologie. Novartis is ontstaan uit een fusie tussende chemiegiganten Ciba-Geigy en Sandoz. De taartgooiers verklaarden dat de pompoentaartsymbolisch is voor het eten dat op de thanksgiving-tafel verschijnt en waarvan gemiddeld zestigprocent genetisch gemanipuleerd is.
    Elders op de campus ontving universiteitsbestuurder Larry Vanderhoof een bananen-slagroomtaartin het smoelwerk. De taartgooier ontkwam. Vanderhoof is volgens de BBB verantwoordelijk voorde samenwerking met Monsanto op het gebied van onderzoek naar genenmanipulatie.
    Enkele weken geleden had de BBB overigens al de hoogste man van Monsanto getaart. Monsantois een chemiemultinational die zeer actief is op het gebied van de landbouw. Het bedrijf werkt onderandere aan de ontwikkeling van zaden die slechts één keer oogst bieden en daarna onvruchtbaarzijn, zodat boeren telkens weer nieuw zaad zullen moeten kopen.
    Enkele weken geleden trof de BBB de burgemeester van San Francisco, Willie Brown, met drietaarten in het gezicht. Brown heeft grootse plannen met de stad en wil projecontwikkelaars een stadzonder zwervers bieden; deze worden daarom uit de sjieke buurten verdreven.
    Volgens radiozender Pacifica is er na de actie tegen Brown een wetsvoorstel in de gemeenteraadvan San Francisco ingediend om het gooien met taarten tot een violent crime te bestempelen,waardoor daders zwaar bestraft kunnen worden. De burgemeester heeft verklaard dat hij gewond isgeraakt, omdat hij z'n enkel zou hebben verzwikt toen hij omviel.
    In enkele weken tijd heeft de BBB een groot aantal slachtoffers gemaakt, waaronder CharlesHurwitz (directie Maxxam Co., Pacific Lumber), Milton Friedman (Nobelprijswinnaar, neoliberaleeconoom), Robert Shapiro (directie Monsanto Co.), Renato Ruggiero (Dir. generaal World TradeOrganization), Gavin Newsom (UC San Francisco) and Carl Pope (directeur van de Sierra Club).

Terug naar het archief